Een concept van toeval

di-storia-regenraam-solidianne

Er is nog een plekje vrij. Een drukbevolkte trein. Tegenover de plaats waar ik inschuif, leest een man een boek. Hij kijkt even op voordat hij weer zijn letters zoekt.
Ik kijk naar buiten. Loodgrijze lucht. Een miezerige regen heeft zich aan jassen vastgeklampt. Het ruikt bedompt. Het tl-licht in de trein spiegelt in het raam alsof het zonlicht oproept en waar het langsglijdende landschap een glimp van opvangt.
De man met het boek tegenover mij praat in zichzelf. Onverstaanbare zinnen.
Misschien herhaalt hij de zinnen uit het boek, isoleert ze met zijn stem om ze in zijn hoofd te kunnen bewaren.
Naast hem staat een bruingebloemde reistas die zijn beste tijd heeft gehad. De stof is vaal en rijmt niet met de chiquere uitstraling van de eigenaar: zwart pak, een betere snit, wit overhemd, met nonchalant de bovenste twee knopen open. Maar op de pijpen van zijn pantalon zitten ondefinieerbare doffe plekken. Ze lijken op de snotvlekken op de mouwen van mijn kind.
Dan trilt mijn telefoon. Een nieuw bericht: Goede reis en veel plezier, hou van jou. x
Ik glimlach.
Hij prijst zich gelukkig, zegt de man tegenover mij. Ik kijk hem perplex aan, maar hij laat mijn blik onbeantwoord, verdiept in zijn boek. Toeval dat hij net zo’n opmerking plaatst, alleen niet tegen mij.
Jawel, zegt de man, niet tegen mij: Het toeval bestaat niet.
Alsof hij zijn woorden kracht wil bijzetten, tikt hij met zijn schoenen op de vloer. De bruine leren neuzen raken mijn tenen. Ongemakkelijk verplaats ik mijn voeten. De lezende man schijnt mij niet op te merken. Of doet alsof.
Ik lach verbijsterd en schuif mijn telefoon open om het bericht te beantwoorden en te vertellen van de man tegenover mij. Ik kan het bericht niet meer vinden.
De man grinnikt en staat op. Snotvlekbenen en een vale tas wringen zich langs mijn peinzen.
Zijn boek is geopend blijven liggen.
Buiten breekt de zon door het grijs. De bladzijden lichten hagelwit op, onthutsend leeg…

ds

Advertenties

6 thoughts on “Een concept van toeval

  1. ‘Magisch realisme’ … Het duurde een tijdje alvorens ik je verhaaltje kon plaatsen en kon ‘taggen’ :-)
    De bekoring daarentegen was er onmiddellijk.

    Like

  2. Pingback: Een concept van toeval | remcoekkers

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s